خاطرات تلخ و شیرین با استقلال

 این تیم قسمت بزرگی از زندگی ماهاست.

  پس مطمئناً روزهای خوب و بد زیادی در کنارش داشتیم.

تو این تاپیک از روزهای گذشته و خاطرات در مورد استقلال بگید. تلخ یا شیرین... 

 خودم اولیشی قرار میدم.

 روزی که استقلال دقیقه ۹۰ توسط پیروز قربانی گل سوم رو به قرمزای سوراخ زد و من از شدت خوشحالی مشت کوبیدم به دیوار و انگشت کوچیکه شکست لامسب ! ! ! 

والا خاطرات که زیاده

ولی وقتی یه عده با بی انصافی و بازی با اسم ها اسم استقلال رو

از یاد میبرن یه به  نوعی اسم استقلال زیر سایه یه سری آدم

میذارن دیگه گفتن خاطره فایده نداره.

به امید اینکه عشق فقط به اس اس باشه و بس

آفرین طناز برا خاطرات تلخ و شیرین با استقلال

موفق باشی

به نظر من اصولا بد ترین خاطره ها مربوط به شکست تو فینالهاست
منهم مثل اکثر بچه ها بدترین خاطره ام بازی با جوبیلو تو تهرا ن بود
بهترین خاطرهام هم مربوط به بازی چند سال پیش با پرسپولیسه که بازی ۲ بر ۱ رو در دقایق پیانی با گل ثانیه آخر پیروز قربانی ۳ بر ۲ بردیم
آخ که چه حالی داد

خوب منم یکی بگم دیگه.....

من همیشه شب قبل ازبازیهای استقلال اصلاخوابم نمیبره .حتی اگه نخوام برم استادیوم بازم نمیخوابم تا بعد از بازی.

خاطره بیشترمربوط به پسرمه ....

اونم شب قبل ازبازی با همنام اهوازی مون چون بهش قول داده بودم برای اولین بار ببرمش استادیوم استرس منو پیداکرده بود و حدود ساعت ۳.۵ شب بیدار شد و تا ظهر که میخواستیم بریم استادیوم .....

راه افتادیم ۲ نفری ....

تو راه من یه پرچم دستم بود و از شیشه سمت راننده میچرخوندم و بوغ و یه پرچم هم دست فرزاد بود و برای همه بوغ میزد و پرچمو تکون میداد .

رسیدیم استادیوم و تصمیم گرفتم  بر خلاف همیشه که پاتوقمون جایگاه ۲۲ بود ببرمش یه جای کم خطرتر.

رفتیم زیر اتاق شیشه ای خبر نگارا.

تاقبل از بازی کلی عکس گرفتیم و بوغ زد و سر صدا کرد  و حتی به خاطر لباسای تمام آبی و هدبند و مچ بند آبیش با خیلیا عکس گرفت .

خلاصه بازی شروع شد  و کم کم تمام صندلی های تا ۲ تا جایگاه طرفین مون  هم پر شد.

خسته که نشدید اصلش از اینجاست...

این آقا پسر ما که با این همه ذوق و شوق  استادیوم اومده بود بازی رو ببینه هنوز ۱۰ دقیقه از بازی نگذشته بود که فشار بیخوابی امونش نداد و خوابش برد و دم طرفدارا گرم بااینکه دور و بر اصلا جا نداشت ۲ تا صندلی رو خالی کردن تا بخوابه.

بلههههههههههه  اون بازی هم تند تند از خواب میپرید و دوباره میخوابید....

 تا اینکه بازی پر گل تموم شد و  بغلش کردم و بردم تو ماشین و در برگشت هم اصلا خبری از شادی نبود و تا فرداش خوابید .....

بلند که شد انگار که خواب دیده بردمش آزادی ....

البته بعد از اون زیاد بردمش....

و یادم هست بعد از چند هفته ناکامی اس اس اهواز و پر گل زدیم  باعث شد به خاطر پا قدم فرزاد هر موقع تیم گیر کرد ببرمش آزادی...

امیدوارم از این خاطره که البته برای من شیرین هم بود  لذت برده باشین...

سال ۸۵ وقتی استقلال بابرق بازی داشت داشتم ازکلاس میومدم اومدم بکوب بیام بدبختی یه ماشینه محکم کوبیدبهم پام شکست ولی باقهرمانی استقلال کلی ذوق کردم 

رفیق لنگی ام هم که خیلی ضایع شد ههههههههه

غلط املایی این عکس را پیدا کنید

اینم عاقبت گربه که  دزدی میکنه

سیر تکامل تیپ در ایران

دیگه پامو تو این سایتی که هیچ کدوم از مدیرانش برای اعضا و کاریرانشون هیچ تره ای خرد نمیکنن نمیزارم....چه اون اصلیاش و چه این مدیرهای آبکی که تو عمرشون مدیریت نکردن و تشنه مدیریتند ولی دوزار بلد نیستند چجوری یه جمع رو رهبری  کنند...

ادامه نمیدم و تو ریز مسائل نمیرم چون خیلی دلم گرفت از اینکه این همه وقت ارزشمندمو  برای این سایت صرف کردم......باور کنین همش به عشق بردوباختیا بود.....

ولی دیگه نه عشقی میبینم و نه صفا و صمیمیت.....

همش شده ریا و دروغ و گاوبندی و چنددستگی ......

امیدوارم بعد از من این سایت رو به بهبودی بره و نقاط ظعفشو درست کنه تا امثال من که اینجا رو برای گذران وقت و به اشتراک گذاشتن مطالبشون برای همه انتخاب کرده بودیم به این شکل زده شده و از این سایت بریم...

اینم میدونم و نمیخواد شما بگین که به خاطر یه نفر در مسجد رو نمی بندند......

 اشکالاتی که تو سایت هست رو  مدیران اصلی نمیخوان بدونن و  این مدیران آبکی (استثنا هم دارن) هم با توجه به اینکه شنیدن به اطلاع  اونها نرسوندند....فقط قپی میان....

گله من از خودمه.........که چرا این همه بی نظمی و بی تربیتی و بی برنامه گی و فقدان مدیریت صحیح رو دیدی و بازهم وایسادی....

در آخر میدونم خیلی ها میان و میگن مگه ما دعوتت کرده بودیم که حالا این حرفو میزنی ولی مطمئن باشین من اولین و آخرین نفری نخواهم بود فرار خواهم کرد....

این اولین و آخرین تجربه من در قاطی شدن با این مسائل تو نت بود...

عطایش را به لقائش بخشیدیم...

با تشکر از همه کسانی که واقعا و بدون اینکه زیر آبی برن به من لطف داشتن و لذت بردم از با شما بودن.....دوستان واقعی من....

قربون همتون

فرهاد الماسی