دونه بهم ندادی......اینم تلافیش

اقدس این یکی دیگه مال من

دیگه پامو تو این سایتی که هیچ کدوم از مدیرانش برای اعضا و کاریرانشون هیچ تره ای خرد نمیکنن نمیزارم....چه اون اصلیاش و چه این مدیرهای آبکی که تو عمرشون مدیریت نکردن و تشنه مدیریتند ولی دوزار بلد نیستند چجوری یه جمع رو رهبری  کنند...

ادامه نمیدم و تو ریز مسائل نمیرم چون خیلی دلم گرفت از اینکه این همه وقت ارزشمندمو  برای این سایت صرف کردم......باور کنین همش به عشق بردوباختیا بود.....

ولی دیگه نه عشقی میبینم و نه صفا و صمیمیت.....

همش شده ریا و دروغ و گاوبندی و چنددستگی ......

امیدوارم بعد از من این سایت رو به بهبودی بره و نقاط ظعفشو درست کنه تا امثال من که اینجا رو برای گذران وقت و به اشتراک گذاشتن مطالبشون برای همه انتخاب کرده بودیم به این شکل زده شده و از این سایت بریم...

اینم میدونم و نمیخواد شما بگین که به خاطر یه نفر در مسجد رو نمی بندند......

 اشکالاتی که تو سایت هست رو  مدیران اصلی نمیخوان بدونن و  این مدیران آبکی (استثنا هم دارن) هم با توجه به اینکه شنیدن به اطلاع  اونها نرسوندند....فقط قپی میان....

گله من از خودمه.........که چرا این همه بی نظمی و بی تربیتی و بی برنامه گی و فقدان مدیریت صحیح رو دیدی و بازهم وایسادی....

در آخر میدونم خیلی ها میان و میگن مگه ما دعوتت کرده بودیم که حالا این حرفو میزنی ولی مطمئن باشین من اولین و آخرین نفری نخواهم بود فرار خواهم کرد....

این اولین و آخرین تجربه من در قاطی شدن با این مسائل تو نت بود...

عطایش را به لقائش بخشیدیم...

با تشکر از همه کسانی که واقعا و بدون اینکه زیر آبی برن به من لطف داشتن و لذت بردم از با شما بودن.....دوستان واقعی من....

قربون همتون

فرهاد الماسی

اس ام اس دلشکسته

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین / قلب را ساختی ز عشقش سرشارترین

آن که میگفت منم بهر تو غمخوار ترین / چه دل آزار ترین شد ، چه دل آزار ترین . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دل هیچکس نمیسوزد به حال غمناکم / مگر سوزد همان شمعی که میسوزد سر خاکم . . .


غم دریا دلان را با که گوییم / کجا غمخوار دریا دل بجوییم

دلم دریای خون شد در غم دوست / چگونه دل از این دریا بشوییم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هیچکس ویرانی ام را حس نکرد / وسعت تنهایی ام را حس نکرد

در میان خنده های تلخ من / گریه پنهانی ام را حس نکرد

آنکه با آغاز من مانوس بود / لحظه پایانیم را حس نکرد . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

میرم تا در غبار غم فراموشت کنم / سر در آغوش پشیمانی گذارم تا تو را

ای امید آتشین با گریه خاموشت کنم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هرکه عاشق شد جفا بسیار میباید کشید / بهر یک گل منت از صد خار میباید کشید

من به مرگم راضی ام اما نمی آید اجل / بخت بد بین ، از اجل هم ناز میباید کشید . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

دیشب در جاده های سکوت در ایستگاه عشق هرچه منتظر ماندم

کسی برای لمس تنهاییم توقف نکرد و من تنها تر از همیشه به خانه برگشتم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هیچگاه ویترینی نداشته ام تا دلم را در آن به نمایش بگذارم

در قامت یک فروشنده دوره گرد عاشق تو شدم

از این روست که تمام خیابان های شهر

عشق مرا میشناسند . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

مرا بخوان امشب که سودای تو را دارم / در این رهسپار زندگی نیاز مبهمی دارم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همیشه یکی هست که درد دلت رو بهش بگی

وای از اون روزی که خودش بشه درد دلت . . .

..........................اگر بار گران بودیم برفتیم............................

سپاس بی حد خالق بی همتایی را که دیگر بار منّت نهاد و فرصتی به حقیر عنایت نمود تا با آخرین

قدم ها نیز در جمع کاربران عزیز و مدیران محترم باشم.

این سپید برگی را که برایتان انشا می کنم، تنها یک بدرودی تازه نیست، صحبت از چند ماه است.

بنده هم مثل سایر عزیزانی که در اینجا مشغول فعالیّت اند،از با هم بودن و یکی بودن متاثر نیستم

اما......عاقبت این شد تا بنشینم و چند کلامی را نگارش کنم و بگویم:

کاش برای اوقاتم میزانی داشتم....کاش....میزانی که شاید در قالب زمان ها باشد.آری ثانیه هایی

که از کنار یکدیگر می گذرند و به یکدیگر محل نمی کنند.

دوستان گلم،کاربران عزیز و مدیران محترم! این مطالب من هیچ کدام حمل بر شکایت نیست.تنها

هدف این بود که من هم به عنوان یک برادر کوچکتر، گفته هایم را به شما عرضه کنم:

برد و باخت یک سایتعام و همگانی است!پس همه ی دوستان حق دارند نظرات خویش را ارائه کنند

و هیچ کس هم با این مسئله مخالف نیست. اما هر چیزی ملاک دارد . مگر می شود اهانت را هم

در نظرات گنجاند.بدون شک خیر...خواهید گفت:ما به سادگی اهانت نمی کنیم.

دوستان عزیز! مدتی که من اینجا بوده ام ، بارها و بارها گفته ام که نهایت حمایت نیز منجر به اهانت

می شود و همچنین بارها و بارها در نظراتم به رعایت حرمت دیگران تاکید کرده ام.البته این تاکید به

مثل بزرگی نیست ، بلکه من باب وظیفه است.من هم مانند شما خوبان، دوستان زیادی در سایت

داشتم، ولی این دوستی هرگز نشانه ی حمایت همه جانبه ی من از آنها نبود،چرا که گاهی بهترین

دوستانم، زشت ترین اهانت ها را کردند، که من هم با پیام خصوصی و یا حتّی بالاجبار در ملا عام

آنها را سرزنش کردم. ولی اینها بدان معنا نیست که خود مبرّای از عیب و نقصم.خیر...هرگز اینگونه

نیست. ولی این را باور دارم که بنده وظیفه ام را انجام دادم و در ایجاد فضایی دوستانه در سایت،

زحمات زیادی را متحمّل شدم و چه بیدارخوابی هایی که به خاطر این امر نکشیدم و همچنین

حاضرم اینجا به شما اطمینان دهم که شاید در سایت اوّلین کسی بودم که هرگز به رنگ و رخسار

خاصّی نگاه نمی کردم و با آنکه پرسپولیس را طرفدار بودم، دوست داشتم همه را با چشمی بینا

و با عینکی تیز بین ببینم.

لذا در انتها از همه ی شما کاربران عزیز و مدیران محترم، به خاطر آنکه به بنده اعتماد کردید، کمال

تشکر و سپاس را دارم. امید است که در شادترین لحظات زندگیتان،پربارترین ثمرات را مدیر باشید.

در سخن مخفی شدم مانند بو در برگ گل

هر که خواهد دیدنم، گو در سخن بیند مرا

تقدیم به دوست خوبم مسعود

" هیچکس فنجان قهوه ام را نخوانده است

 بی آنکه تو را در آن ببیند

 هیچکس خطوط کف دستم را ندیده است

 بی آنکه چهار حرف از اسم تو را بگوید

همه چیز را می شود حاشا کرد

جز عطر آنکه دوستش داری ... "